Η οικογενειακή ψυχοθεραπεία βασίζεται στην ιδέα ότι κάθε οικογένεια είναι μοναδική και διαθέτει τη δική της δομή και τα δικά της μοτίβα και πρότυπα αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας. Αυτά αποτελούν στοιχεία και σχεσιακά δυναμικά που έχουν παγιωθεί και σταθεροποιηθεί στη διάρκεια του χρόνου, σε συνδυασμό, τόσο με τις επιμέρους ατομικότητες που τη συναποτελούν και με τα ευρύτερα συστήματα στα οποία εντάσσεται και αλληλεπιδρά η οικογένεια, όσο και με τις διαφορετικές φάσεις ζωής και τις αλλαγές τις οποίες μπορεί να υφίσταται.
Η οικογενειακή ψυχοθεραπεία απευθύνεται σε κάθε μορφή οικογένειας (π.χ. πυρηνική, μονογονεϊκή, ΛΟΑΤΚΙ+, εκτεταμένη, σύνθετη, κ.α.), στην οποία υπάρχει κάποιου είδους δυσκολία, πρόβλημα ή ψυχικός πόνος. Σκοπός της θεραπείας είναι να γίνει μια προσπάθεια κατανόησης των δυσκολιών και των τρόπων που νοηματοδοτούνται μέσα στο πλαίσιο επικοινωνίας της οικογένειας, όπως και το να ακουστούν μέσα στο θεραπευτικό πλαίσιο οι φωνές όλων των μελών. Την ίδια στιγμή αναγνωρίζεται και αναδεικνύεται η σύνδεση του οικογενειακού συστήματος με άλλα συστήματα στα οποία εμπλέκονται τα μέλη του (π.χ. εργασία, σχολείο, κοινωνικό περιβάλλον, οικονομικό και πολιτισμικό πλαίσιο), για να κατανοηθεί η επίδρασή τους, αλλά και η ίδια η δυσκολία έξω από το οικογενειακό μικροσύστημα.
Ιδανικά, στις οικογενειακές συνεδρίες προσέρχονται όλα τα μέλη μιας οικογένειας. Ωστόσο, ανάλογα με τις ανάγκες της θεραπείας και με τις δυνατότητες της οικογένειας, μπορεί να προσέλθει ένας διαφορετικός συνδυασμός μελών την κάθε φορά (π.χ. γονείς μόνο, ένας γονέας με ένα παιδί, κ.ο.κ.).
Άρτεμις Γεωργαρά 